Met een lengte van bijna drie meter en een gewicht van bijna 400 kilo behoren Kodiakberen tot de drie grootste landroofdieren. Wanneer op het gelijknamige eiland voor Alaska de winter aanbreekt, verlagen deze beren hun stofwisseling en gaan ze in winterslaap. Zo komen de imposante dieren de voedselarme, koude periode door. De natuur weet zich te redden. 

De slaapkwaliteit lijdt eronder

Een winterslaap zoals beren die kennen, hebben wij mensen niet. We hebben immers ook in de winter voldoende te eten. Toch bestaat wintermoeheid wel degelijk. Die is minder bekend dan voorjaarsmoeheid, maar komt toch veel voor. Het paradoxale is: in de winter slapen we gemiddeld een half uur langer – en voelen we ons overdag toch vaak futloos, energieloos en moe. Ook de slaapkwaliteit lijdt eronder. Het voelt alsof we ’s nachts vaker wakker worden dan anders. 

De biologische klok raakt ontregeld

Slaaponderzoekers hebben een verklaring voor dit gevoel. De oorzaak ligt in het winterse dagritme met korte dagen, lange nachten en weinig daglicht. Omdat het buiten vroeg donker wordt, gaan veel mensen eerder naar bed, terwijl ze eigenlijk nog niet moe genoeg zijn. Door de kortere daglichtperioden en langere donkere fasen raakt de biologische klok uit balans en verschuift deze. Het meest herstellend zou zijn om in de winter het natuurlijke ritme te volgen. Vaste werktijden en een druk dagelijks leven maken dat echter moeilijk. Kunstlicht draagt er bovendien toe bij dat we niet synchroon functioneren met onze biologische klok. 

Verleng de slaapduur niet

Twee tips om wintermoeheid tegen te gaan: zorg voor één of meerdere momenten met frisse lucht in uw dagritme. Korte wandelingen kunnen wonderen doen. En ga ’s avonds niet meteen naar bed zodra u de eerste tekenen van vermoeidheid voelt. De totale slaapduur zou gelijk moeten blijven aan die in de andere seizoenen.